Ayşe_Berra
07-28-2008, 02:24
* Bu köşe yazısı gibi değildi ama Bedirhan Gökçe köşe yazısı olarak eklediği için ekledim.
ARAF’TA BİR TARAFTA
Ben tarafım…
Seni sevmenin tarafında…
Senin acını çeken, ıstırabını duyan tarafta…
BELKİ DE HAYATIN EN AĞIR TARAFINDA…
Ben tarafım…
Varlığını içimde çoğaltıp, dışıma azaltma zorluğunda. İçimde fırtınalar koparken bunu maskeleyerek yürüme tarafında…
Benim güzel ülkemde seni sevdiğimi alenen haykıramam,
En sadeleştirilmiş ifadeyle mahalle baskısı falan filan…
Çünkü ben tarafım ve artık ne tarafa dönsem hüsran,
NE TARAFA DÖNSEM KAN.
Ben tarafım;
Düşünmek taraf olmaktır diyor,
Düşünmeseydim ve bertaraf (mı) olsaydım keşke…
Herkesin olduğu tarafa geçip baştan hiç görünmese miydim…
Bildik insanların bildik laflarını edip, suya sabuna hiç dokunmasa mıydım keşke…
KEŞKELERİN ANLAMI YOK OLAN OLUYOR İŞTE.
Ben tarafım,
Olmamı istemedikleri yerde…
Mesela Vitrinde bir manken olsaydım;
Kolumu bacağımı çıkarıp sökseler ve ciğerime dokunamasalardı,
Başımı ne tarafa çevirirlerse orda kalsaydım öyle umarsız baksaydım, ama
Beynimi okuyamasalar sesimi hiç duymasalardı.
Bir kelebek olsaydım mesela koca dünyayı iki günde renklerime boyayıp sonra kuruyup gitseydim bir karınca yuvasında ya da ne bileyim bir bardak su, bir içimlik cigara, bir sıkımlık kurşun, gözünden süzülen bir damla yaş mesela…
ŞU ANKİ HALİMİN DIŞINDA HERHANGİ BİR ŞEY İŞTE!
Ama Ben tarafım;
Seni sevmenin tarafında…
Acıyı içine gömüp hiçbir şey yokmuş gibi yürümek tarafında…
Kimselere bir şey hissettirmeden…
Islıkla bir Türkü tutturmak,
Yolda teneke kutularına tekme savurmak,
Herkese mavi boncuk dağıtıp rüzgara göre yön almak,
Olmadık bir anda olmadık bir şeyi hatırlamak,
İÇİMDEKİ GELGİTLERLE YAŞAMAK GİBİ…
Ben tarafım,
Seni sevmenin tarafında…
Hayatın en ağır tarafında…
Bir depremin enkaz yaptığı…
Bir fırtınanın savurup attığı…
Bir selin alıp götürdüğü…
Bir afetin yıkıp geçtiği…
İçin için yanan dağılan savrulan parçalanan tarafta,
Araf’ta bir tarafta yani…
ARAF’TA BİR TARAFTA…
Bedirhan Gökçe
ARAF’TA BİR TARAFTA
Ben tarafım…
Seni sevmenin tarafında…
Senin acını çeken, ıstırabını duyan tarafta…
BELKİ DE HAYATIN EN AĞIR TARAFINDA…
Ben tarafım…
Varlığını içimde çoğaltıp, dışıma azaltma zorluğunda. İçimde fırtınalar koparken bunu maskeleyerek yürüme tarafında…
Benim güzel ülkemde seni sevdiğimi alenen haykıramam,
En sadeleştirilmiş ifadeyle mahalle baskısı falan filan…
Çünkü ben tarafım ve artık ne tarafa dönsem hüsran,
NE TARAFA DÖNSEM KAN.
Ben tarafım;
Düşünmek taraf olmaktır diyor,
Düşünmeseydim ve bertaraf (mı) olsaydım keşke…
Herkesin olduğu tarafa geçip baştan hiç görünmese miydim…
Bildik insanların bildik laflarını edip, suya sabuna hiç dokunmasa mıydım keşke…
KEŞKELERİN ANLAMI YOK OLAN OLUYOR İŞTE.
Ben tarafım,
Olmamı istemedikleri yerde…
Mesela Vitrinde bir manken olsaydım;
Kolumu bacağımı çıkarıp sökseler ve ciğerime dokunamasalardı,
Başımı ne tarafa çevirirlerse orda kalsaydım öyle umarsız baksaydım, ama
Beynimi okuyamasalar sesimi hiç duymasalardı.
Bir kelebek olsaydım mesela koca dünyayı iki günde renklerime boyayıp sonra kuruyup gitseydim bir karınca yuvasında ya da ne bileyim bir bardak su, bir içimlik cigara, bir sıkımlık kurşun, gözünden süzülen bir damla yaş mesela…
ŞU ANKİ HALİMİN DIŞINDA HERHANGİ BİR ŞEY İŞTE!
Ama Ben tarafım;
Seni sevmenin tarafında…
Acıyı içine gömüp hiçbir şey yokmuş gibi yürümek tarafında…
Kimselere bir şey hissettirmeden…
Islıkla bir Türkü tutturmak,
Yolda teneke kutularına tekme savurmak,
Herkese mavi boncuk dağıtıp rüzgara göre yön almak,
Olmadık bir anda olmadık bir şeyi hatırlamak,
İÇİMDEKİ GELGİTLERLE YAŞAMAK GİBİ…
Ben tarafım,
Seni sevmenin tarafında…
Hayatın en ağır tarafında…
Bir depremin enkaz yaptığı…
Bir fırtınanın savurup attığı…
Bir selin alıp götürdüğü…
Bir afetin yıkıp geçtiği…
İçin için yanan dağılan savrulan parçalanan tarafta,
Araf’ta bir tarafta yani…
ARAF’TA BİR TARAFTA…
Bedirhan Gökçe